



Ik ben Danny Janssen. Ik ben 12 jaar oud, (inmiddels 16) en ik heb een hersentumor. Hier volgt mijn verhaal: Sinds half Juni voelde ik mij niet lekker. Ik was voortdurend duizelig, pijn in mijn nek, en had heel veel hoofdpijn, en ik moest ook veel braken. De dokter had bloed geprikt, en dacht dat het kinder migraine was en daarna dat 't de ziekte van Pfeifer was. De bloeduitslag was helemaal goed. We zijn nog op vakantie geweest naar Tenerife, en daar was ik best al moe. Voor de rest ging het toen best nog wel goed. We zijn terug gekomen, en de eerste dag dat ik naar school ging was ik al weer ziek. Gedurende 3 weken was ik erg duizelig, en ben ook een keer s' avonds flauwgevallen. Toen hebben mijn ouders 1-1-2 gebeld. De ziekenauto was snel ter plaatse. Ze hebben mij onderzocht, maar er was geen nood bij. Ze hebben toen een afspraak geregeld met de huisarts. We zijn toen naar de dokter geweest en naar het ziekenhuis voor bloedonderzoek. Uit dat bloedonderzoek bleek dat mijn bloed goed was, behalve een beetje bloedarmoede. Ik kreeg toen van mijn huisarts staal-tabletten en een vitamine-preparaat. In de herfst vakantie ben ik nog met papa naar Disneyland-Parijs toe geweest. Dat was heel erg leuk maar voelde me toen niet erg lekker, maar dat had ik niet tegen mijn ouders verteld, want anders was de reis niet door gegaan. Maar toen we terug kwamen uit Parijs en ik uit de bus stapte in Roermond, zakte ik voor het station in elkaar. Die nacht moest ik weer braken. We dachten dat dit door de vermoeidheid kwam. Maar de hele week daarna ging het steeds slechter. Ik was misselijk, moest braken en lopen deed ik als een dronken persoon. Toen ging alles heel snel. Eerst naar de huisarts en die zag al aan mijn ogen dat het goed fout zat. De huisarts stuurde mij gelijk door naar de oogarts in het ziekenhuis in Roermond. Van de oogarts gelijk naar de kinderarts en daar moest ik gelijk een scan laten maken, en toen werd ons verteld, dat er teveel hersenvocht zat, daardoor was er teveel druk in mijn hoofd en daardoor had gezicht-verlies, en dat ik nu gelijk naar het AZM te Maastricht moest gaan. Daar werd ik gelijk dezelfde avond nog geopereerd. Daar werden toen twee drains ( afvoerpijpjes ) vanuit mijn hersenen naar buiten op mijn hoofd gelegd. Na de operatie ging ik naar de Kinder I.C. Daar heb ik Pedro & Sandra van de verpleging ontmoet. Ik was in goeie handen van het Neuroligisch Team van Dr. Weber, en Dr.Oosterbrugge. Op vrijdag 29 Oktober werd er een stukje tumor weggehaald voor onderzoek, en de drains (afvoerpijpje) werden binnendoor langs mijn nek naar mijn buik gevoerd. Na drie dagen mocht ik al naar de M.C. en vandaar uit ging ik naar de kinderafdeling B2. Op de kinderafdeling B2 heb ik veel plezier gehad. Er zijn heel leuke verpleegsters en verplegers. Donderdag 4 November kregen we de uitslag ze wisten wel wat het niet was, maar nog niet precies wat 't wel was, maar we moesten nog afwachten tot volgende week dinsdag de 9de November voor de uitslag. De uitslag was niet zo goed. Het tumorweefsel was een tumor van het bindweefsel, en aangezien de plaats, kon de tumor operatief niet verwijderd worden. Het voordeel was dat deze tumor wel gevoelig was voor Chemotherapie. Deze tumor was op dit moment langzaam groeiend en niet kwaadaardig. De gradatie was op dat moment 2. Maar de professor Troost, wilde eerst een nieuwe MRI scan maken, waarbij hij zelf de knoppen wilde bedienen. Donderdag 11 November kregen we de uitslag van de MRI scan. De uitslag was hetzelfde, het werd chemotherapie, maar als second opinion, werd het weefsel naar Bonn (World Health Organisation ) opgestuurd en omdat we toch nog 10 dagen moesten wachten op de uitslag van Bonn, zijn we 22 November naar huis mogen gaan. Thuis was het alleen maar wachten,op het bericht van Bonn. Pas op donderdag 2 December kregen we de uitslag uit Bonn. De uitslag bleek afwijkend te zijn met de uitslag van het AZM. Bonn had aangetoond dat het een andere tumor was en dat deze tumor alleen met radiotherapie behandeld kon worden, en niet met chemo-therapie. Deze tumor had ook de neiging om zich te nestelen in het ruggemerg. We waren nu thuis en we stonden op een wachtlijst, voor een nieuwe scan (MRI) van de rug, om te zien of er uitzaaiing waren naar het ruggemerg, maar die scan zou pas in Januari 2000 zijn. Diezelfde avond had ik heel erge pijn in mijn achterhoofd en ik moest weer braken. Om twee 's nachts heeft mama het ziekenhuis (AZM) gebeld, om te vragen wat te doen. Na overleg zijn wij om 3 uur 's nachts naar het ziekenhuis (AZM) gegaan, naar de eerste hulp. Na wat onderzoekjes moest ik weer opgenomen worden. De volgende dag werd er een (CT) scan gemaakt. 's Zondags de 5de was het heel erg. Er was geen minuut zonder pijn. Zelfs de medicijnen hielpen niet meer. Het hele weekend had ik hevige hoofdpijn. De (CT) scan had uitgewezen dat een hersenkamer vergroot was door te veel hersenvocht. In het hersenvocht hadden ze ook wat bloed gevonden. Op maandag 6 December werd ik geopereerd. (daar ging mijn sinterklaasfeest!) Toen de operatie gedaan was, had ik weer een drain voor het wondvocht. Donderdag de 9 December werd de drain weer verwijderd. Op 10 December werd er een nieuwe (CT) scan gemaakt, er bleek dat er nog beetje hersenvocht zat, maar dat was niet erg. Op diezelfde dag werd ook de (MRI) scan gemaakt van het ruggemerg. Op maandag 13 December kregen we het resultaat van de scan binnen , het was inderdaad zo, de tumor had zich al op drie plaatsen uitgezaaid in het ruggemerg, zoals (WHO) uit Bonn gemeld had, en dat deze tumor alleen met radiotherapie te behandelen was. De tumor was een Ependymoom. Op die maandag hadden we ook een gesprek met Radiotherapeut Dr. Piet van de Ende. Deze vertelde ons van de voorbereidingen van de behandeling, zoals dat er een masker gemaakt moest worden, en dat er merkplaatsen werden getekend waar de bestralingen moesten plaats vinden. Het ruggemerg moest helemaal bestraald worden. Dit zou een zware belasting voor mij worden. Tijdelijke bijverschijnselen zouden zijn: Misselijk, braken, diaree, moeiheid, kaalheid, en doorstraling door huid. Blijvende verschijnselen: Gedeeltelijk kaalheid, concentratie problemen en groei-stop van 10 tot 15 cm. Normaal zijn het ongeveer 22 bestralingen, maar bij deze tumor, en gezien de locatie, moest ik 33 keer bestraald worden. Op 17 December moest ik voor de eerste keer naar Heerlen om het masker te maken. Daar ontmoette ik Hans "de masker-maker" (Bedankt Hans voor de mooie Ajax-pet), en Truus en Silvie. Ik ben nog verschillende keren terug geweest in Heerlen. Ook werd er een matras gemaakt voor mij. Daar werd een vorm van mijn lichaam in gemaakt. Dat was geen pretje hoor, want een keer moest ik 2 keer anderhalf uur in dezelfde houding blijven liggen. Maar dat werd altijd goed beloond meteen cadeautje van "het team" van Dr. Piet. Er werden ook tatoage-puntjes op mijn rug aangebracht. Dat was wel even pijnlijk. Op 22 december moest ik naar de kaakchirurg, om beschermkapjes aan te meten voor de bescherming van mijn gebit. Op 1ste Kerstdag hadden ze ons verrast met een Kerstontbijt. Diyou was nog gebleven, dat vond ik heel fijn. s' Middags zijn we met z'n alle naar het Circus geweest in Maastricht, en gezellig koffie gaan drinken op het Vrijthof. Op 2de Kerstdag had ik veel visite. Het was heel rustig op de afdeling, tussen Kerst en Nieuwjaar. Ik heb toen samen met mijn vader en Hermien (de knotsgekke leuke verpleegster) het spel " Kolonisten" gespeeld, dat was erg geinig. Op mijn verjaardag moest ik ook naar Heerlen. En daar hadden ze zelfs de hele zaak versierd. Ik kreeg weer een cadeau van Dr. Piet, Truus en Silvie. Ik had van mijn ouders en Sheila leuke cadeaus gekregen. Op Dinsdag 4 Januari werd ik voor de eerste keer bestraald in het RTIL te Maastricht. Het aantal werd terug gebracht op 30 bestralingen. Bij de eerste keren al, was ik misselijk en moest braken. Dr. Piet van de Ende had mij Zofron voorgeschreven voor de misselijkheid. Gedurend deze weken had ik een leuke tijd op de verpleegafdeling. Ik ging veel knutselen in de speelkamer, of ging lekker kletsen met Elly (in de koffiekamer).Ik en Sheila hebben zelfs een plafond-tegel geverfd voor kamer 28. Voor de hoofdpijn krijg ik Paracetamol met Codaine. Op zondag 16 januari mochten we naar huis, en we moesten 5 maal per week naar RTIL Maastricht pendelen. Ze zijn allemaal erg aardig bij het RTIL. Ik heb nog steeds vaker hoofdpijn en misselijk. Weinig eetlust en pijn in mijn keel. Op woensdag gebeurde het dan....ik werd wakker en ik had een kale plek op mijn hoofd. Dat was janken voor iedereen die dag. Ik kon de haren zo van mijn hoofd plukken. Mijn vader heeft toen 's avonds de rest er ook maar vanaf gehaald, met de tondeuse. Op maandag 24 Januari zijn we weer naar Heerlen geweest om loodblokken aan te meten voor de laatste 10 booster bestralingen.Maar dinsdag zei Dr. Piet dat een foto niet helemaal klopte. We moesten terug op vrijdagmiddag naar Heerlen,voor een nieuwe aantekening, samen met Sheila. Het wordt elke dag moeilijker om mijn bed uit te komen. Mijn hele hoofd is rood, mijn oren staan voordurend te koken en ik voel me misselijk. Ik heb geen eetlust meer, en ben al verschillende kilo's afgevallen. Er zijn dagen bij dat ik maar een broodje heb gegeten. Truus van RTIL heeft mij een leuk kaart-trucje geleerd. 11 Februari, nu is mijn hoofd net een tomaat, zo rood, en mijn oren zijn gaar. Nog steeds hoofdpijn en geen honger. Ik begin nu ook te hoesten. Maandag 14 Februari de een na laatste keer. Vanmorgen heeft mijn moeder de huisarts gebeld, voor het hoesten. Ik heb een penecilinekuur gekregen. Ik heb het RTIL team ook een kaart-trucje laten zien. Ze vonden het erg leuk. Morgen de laatste keer, en misschien weer......... een verrasing ? Nou...Nou....Nou... dat was een groot feest bij de laatste bestraling. Het hele team van RTIL was er. De Clini-clowns en zelfs Leonne van de speelkamer. Ik had van het RTIL team een mooie poster van AJAX gekregen, met alle orgineele handtekeningen van de spelers. En een supporters-koffertje van RODA JC. (Misschien wordt RODA JC ooit ook eens beroemd he (Truus !!!)Van Leone had ik een kilometer-teller voor de fiets gekregen. En van de Clini-clowns een bloem. We hebben erg moeten lachen om de clowns (SAXO & JO-JO). Mijn ouders hadden voor het hele team een lekkere taart meegenomen, met de opschrift "van Danny". Op deze middag had Rene van het RTIL ook nog leuke foto's gemaakt, zoals je kunt zien op deze pagina. Ik was erg blij met de cadeaus. In het kleedhokje moest ik een beetje huilen. Vandaag is het dinsdag 15 februari , en ik moet geregeld terug komen voor controle. Maar de uitslag krijg ik pas over 8 weken. Hopelijk gaat alles goed. Nogmaals Dr. Piet, Truus, Silvie, Saxo en Jo-jo, Leone en het hele team van RTIL.......Hartelijk Bedankt. Danny. Vandaag is het 16 maart 2000. Ik ben op controle geweest en krijg op 17 april de MRI-scan. In die week daarna zal ik wel het resultaat te horen krijgen. Ik ben ongeveer 7 kilo afgevallen. De eetlust begint heel langzaam terug te komen. Op dit moment ga ik weer een paar uurtjes naar school. De eerste dag was heel leuk. Ze hadden mijn stoel versierd. Hartelijk bedankt Meneer Frans en alle kinderen van mijn klas. (O.B.S. De Brink). Groetjes en tot de volgende keer Danny Vandaag is het 7 april 2000. Vorige week was ik heel erg moe, en ik ben niet naar school geweest. Alles was zeer pijnlijk. Ik ben op controle geweest bij Dr. Weber en Dr. Granze. Ik heb nog een bloed-onderzoek gehad. Op dit moment gaat het tamelijk goed met mij, en ik ga weer een paar uurtjes naar school. Ik heb al 700 bezoekers op mijn Homepage gehad, en daar ben ik blij mee!! Stuur mij een e-mailtje a.u.b. (ik bewaar ze allemaal). 17 April krijg ik de scan. Die scan is heel belangrijk voor mij, want hoor ik het resultaat van de laatste maanden. Duim voor mij.........! Groetjes van Danny Vandaag 20 april 2000. Maandag 17 april heb ik de scan gehad. Dat ging niet zo goed, want ze moesten mij wel 4 keer prikken om het infuus te plaatsen. Op dit moment voel ik mij goed, en ik ga weer voor een halve dag naar school. Aanstaande Dinsdag om 15.30 uur hebben wij een afspraak met Dr. Weber van het AZM. Dan krijg ik de uiteindelijk het resultaat. Blijven duimen allemaal ...iedereen die mij gesteund hebben. Groetjes Danny Vandaag 25 April was dan de grote dag. Om half vier kwam Dr. Weber met de foto's en de uitslag. Het resultaat is dat de tumor in de hersensen is geslonken tot een derde deel, en de drie tumoren in de rug, daar zijn de kleinste en de middelste weg, maar de onderste grootste is ook ongeveer nog een derde blijven zitten. Of en wat dit nu verder doet, moeten we afwachten. Ik ben blij en ook weer niet blij. Maar over een half jaar maken ze al weer de volgende scan. Dan zien we pas echt of het wat heeft gedaan. Lieve mensen blijf e-mailtjes sturen, want ik bewaar ze allemaal. Groetjes Danny Zondag 25 Juni 2000 Hier weer een update van Danny. Ik heb de laaste maanden weinig van mij laten horen, maar dat komt omdat ik het druk had. IK GA OVER NAAR GROEP 8 HOERA HOERA HOERA !!!!!!!!!!!! Ik heb ook weer voor het eerst gezwommen, dat was best leuk maar ook erg vermoeiend. De sportdag duurde 3 uur het was 28 graden en dus heel zwaar. Op dit moment heb ik veel hoofdpijn, en moet ongeveer 8 - 10 paracetamols nemen per dag.(Zal dit ooit veranderen?) Ook gaan we in Juli op vakantie naar Gran Canaria, daar verheug ik mij op. Dinsdag 27 Juni moet ik weer op controle bij de Neuroloog en Oncoloog. Mijn haren zijn nog niet aan het groeien. Ik ben nog net zo kaal als Jaap Stam. Mijn gewicht gaat maar langzaam ophoog. Ik weeg op dit moment 36 kilo. Eerst woog ik 44 kilo. Ik wil graag iedereen bedanken, want ik heb laatste tijd veel e-mailtjes ontvangen. Groetjes van Danny p.s. en blijf mailen !!!!!!!!!!!! Doeiiiiiiiiiii Vandaag zondag 9 juli 2000 Verschrikkelijke hoofdpijn de laatste weken, ik slik ongeveer 14 paracetamols per dag. Ik ben blij dat ik a.s. dinsdag naar Maastricht moet voor een E.E.G. Misschien kunnen ze op de E.E.G. zien waar de hoofdpijn vandaan komt. Het slechte nieuws wat hierbij ook nog komt is: Bij mijn oma hebben ze ook een hersentumor gevonden. Er is helaas niets meer aan te doen. Mensen bedankt voor alle mooie woorden, blijf e-mailtjes sturen. Groetjes van Danny. Maandag 10 juli 2000 Het hele weekend verschrikkelijke hoofdpijn gehad. Zondag wel 16 paracetemols moeten gebruiken. Mijn moeder heeft dr. Weber opgebeld, wat nu te doen. We zijn gelijk maandagmorgen naar het ziekenhuis gegaan. Ze hebben een CT-scan gemaakt en tevens de E.E.G. En een grondig onderzoek van Dr. Erik Hoff. Wegens patiente stop, was er geen plaats voor tijdelijke opname. Dus weer naar huis. Dinsdag 11 juli 2000 Dinsdagmorgen werden we opgebeld door Dr.Erik Hoff, dat we naar Maastricht moesten komen, er was nu plaats. Op de scan was te zien, dat er wat vers bloed was gevonden in het hersenvocht. Diezelfde dag werd er bloed geprikt, en het pijnteam kwam langs, om te zien waar te pijn vandaan komt. Waar de pijn nu percies vandaan komt, weet ik niet. Ik krijg nu nieuwe medicijnen, maar ook nog paracetemols. Dinsdag 18 juli 2000 Zondags zijn Anja, Alex, Ruben en Marlou geweest. Dat was heel erg gezellig. Vandaag weer naar huis. De nieuwe medicijnen helpen best wel. Daarbij gebruik ik nog steeds 3 x 1000 mg paracetamols per dag. Vandaag heb ik mij gewogen, en het gewicht is nu 38 kilo. Mijn haren beginnen aan de zijkant langzaam te groeien, maar in het midden nog maar weinig. Ik verheug mij op de vakantie binnenkort. Groetjes en tot mails................ Woensdag 16 augustus De vakantie was erg leuk. We zijn naar Gran Canaria geweest. Het weer was goed, en ze hadden een super groot zwembad. De hoodfpijn was weer erger geworden. Ik heb weer meer paracetamols moeten gebruiken tijdens de vakantie. Dinsdag 15 augustus ben ik naar de oog-poli geweest van het AZM Maastricht. Daar heb ik verschillende onderzoeken gehad. Het blijkt nu dat mijn linkeroog helemaal beschadigd is door de druk op de oogzenuw. Mijn rechteroog is ook een beetje beschadigd. Op dit moment ben ik de paracetamols weer aan het minderen. Ik ga weer naar school, en het gaat best wel goed. Ik heb ook een paar vakantiefoto's hiernaast geplaatst. Groetjes aan iedereen die mij gemailt heeft, en die mij gaat mailen. p.s. Mijn zus wordt 19 jaar aankomende zondag.
Hiep Hiep Hoera Sheila DOEIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII Donderdag 24 augustus Dr.Erik Hoff heeft gebeld, en heeft verteld dat mijn rechter oog word bedreigd. a.s. dinsdag moeten we naar Maastricht. Dinsdag 29 augustus. Op de laaste scan waren de hersenvliezen een beetje verkleurd. Dit kon ook nog van de bestraling zijn. Ze hadden een beetje hersenvocht nodig. Dit gebeurde via het pompje van de drains. Mijn oma is diezelfde avond bediend geworden, ze zal niet lang meer leven. Woensdag 30 augustus Weer erge hoofdpijn, mijn moeder heeft het AZM gebeld en we moesten weer naar Maastricht toe. Volgende week heb ik ook een MRI scan. Gedurende die week is het pijn-team geweest en hebben mij een ander medicijn gegeven voor de hoofdpijn.(Tramal). De neurologen weten nog niet, waarom mijn ogen slechter zijn geworden. Donderdag is mijn oma overleden. Maandag 4 september Vandaag is Oma begraven, en ik ben mee naar de begravenis geweest. Dinsdag 5 september Vandaag is de MRI scan, en ik heb mijn infuus al op de kinderafdeling laten plaatsen. De eerste keer ging het mis, maar tweede keer lukte het wel. Uitslag volgt nog. Vrijdag 8 september Vanmorgen kregen we de uitslag. Ze hadden in het hersenvocht geen tumorcellen vinden, en de tumor zelf was ook niet gegroeid. Ze willen wel volgende week een klein stukje van de hersenvliezen nemen, voor verdere onderzoeken. Vrijdag 15 september Af en toe een beetje verhoging. Ze hebben mijn bloed getest of ik een ontsteking heb. Dr. Schut heeft ook een afspraak gemaakt met de Stichting Theofaan in Sittard voor mijn ogen. Theofaan is een stichting voor blinden en slechtzienden waar ze met verschillende hulpmiddelen toch verschillende aanpassingen kunnen verrichten. Pap was jarig de 17de september, en ik had hem een mooie hoed gemaakt, en die moest hij opzetten. Er was een televisie uitzending, met een beroemde zanger in de speelkamer. Maar mijn vader heeft de hoed toch steeds op moeten blijven houden. Dat was lachen hoor! Woensdag 20 september Vandaag heb ik een E.E.G oogonderzoek gehad, en morgen ook nog een Oog-MRI scan. MRI-scan was pas laat in de middag, maar om 7 uur was gelukkig alles klaar. Vrijdag 22 september Om 6 uur heeft Dr. Schut de uitslag gegeven. Het blijkt nu dat er tumorweefsel in de hersenvliezen zitten. Dit was erg slecht nieuws zeg. Ze kunnen dit alleen maar behandelen met een chemoterapie, want bestralen mag niet meer. Ze proberen dit te stoppen, want anders worden mijn ogen steeds slechter. Ze gaan uitzoeken wat de beste therapie voor mij is. Woensdag 27 september Vandaag uitslag gekregen van de therapie. Het is een chemotherapie in capsule-vorm, die vanaf thuis kan worden ingenomen, alleen moeten we af en toe naar het AZM voor bloed onderzoek. Het is een nieuwe medicijn. Temadol genaamd. Het medicijn moet eerst aangevraagd worden, en wordt pas over 3 weken gestart. Vrijdag 29 september Vandaag weer naar huis, ik hoop dat het wat langer duurt dit keer. Volgende spreekuur met Dr. Granzen en Dr. Weber pas 24 Oktober. Maandag ga ik weer naar school voor halve dagen. Groetjes Danny............en blijf mailen he! Vrijdag 13 oktober Nog geen nieuws uit Maastricht. En nog niet begonnen met de chemokuur. Ik heb een medicijn erbij gekregen om beter te gaan slapen. Nieuwe foto's geplaats. Doeiiiiiiiiiiii Blijf mailen a.u.b. Mijn e-mail adres is : danny.janssen.azm@12move.nl Dinsdag 24 Oktober 2000 Vandaag op controle geweest bij de Oogarts en bij de Neuroloog. Bij de oogarts was niks veranderd, de ogen waren niet verslechterd. Aan mijn Linkse oog zie ik niets meer. Tijdens dit bezoek waren ook nog Leonne gekomen en de Clinic Clowns. Dat was weer lachen natuurlijk. De controle bij Dr. Weber en Dr. Granzen was ook goed. Het medicijn was nog niet klaar, mijn ouders moesten eerst een verklaring tekenen, en we hadden een verklaring nodig van de verzekering. Zodra dat alles geregeld is, dan beginnen we met de kuur Temadol. Omdat ik slecht kan inslapen, heb ik Temazepan gekregen. Groetjes en tot volgende keer. Iedereen bedankt voor het sturen van e-mailtjes. Doeiiiiiiiiiiiiii Vrijdag 3 november. Medicijn is gekomen. Morgen begin ik met de chemokuur in tablet vorm. Zaterdag 4 november Eerste capsules ingenomen. Tot zover alles goed. Alleen een beetje bijkpijn. Zondag 5 november Vandaag nog geen reactie. Alleen een beetje hoofdpijn en buikpijn. Maandag 6 november Alles gaat tot zover goed. Alleen buikpijn en ik ben moe. Woensdag 8 november Alles goed. De eerste kuur heb ik erop zitten. Nu 23 dagen rust. Hehe... Doeiiiiiiiii en de groetjes aan de meisjes van RTIL Maastricht en vooral aan Truus en Silvie en Gertie Blijf mailen !!!!!!!!!!!!!!! Vrijdag 11 november Pech pech en nog eens pech. Vandaag heb ik een ongeluk gehad met de fiets. Ik maakte de bocht iets te groot, en werd geraakt door een auto. Ik viel op de grond. Ik had pijn aan mijn schouder en ik had een klein wondje aan mijn voorhoofd. De politie en de ambulance waren gekomen. Het viel allemaal wel mee. Mijn jas en mijn fiets waren kapot. Dinsdag 14 november Vandaag zijn we naar Theofaan in Sittard geweest, en daar hebben ze uitgebreid mijn ogen getest. Links zie ik niets meer, en het rechtse oog 60 % zicht. Alleen als ik televisie kijk, dan ben ik bezig met de eerste regel, en dan ben ik nog niet klaar, dan komt al een nieuwe regel. Dit komt waarschijnlijk door de bestraling. Ik moet terug naar Theofaan als m'n rechter oog slechter wordt. Tot schrijfs. Doeiiiiiiii Vrijdag 17 november Gisteren heb ik mijn rapport gekregen van juf. Riet. Het zijn geen cijfers maar ik ben er toch blij mee. Groetjes. Vrijdag 24 november Tot zover alles goed. Zaterdag 25 november Zwarte puntjes op de tong, en een een beetje suf. Op zondag had ik allemaal zwarte puntjes op mijn benen. Erge keelpijn en mijn speeksel was bloed. Mijn moeder heeft toen gelijk Maastricht opgebeld, en we moesten komen. Het bloed werd gecontroleerd. Het bleek dat de bloedplaatjes niet klopte, en ik kreeg een infuus en werd weer opgenomen. Mijn urine werd ook onderzocht omdat ik slecht naar de wc kan gaan. Ze hebben mij op isolatie gelegd, omdat mijn weerstand erg laag is, en dat ik gevoelig ben voor alle bacterieen. Maandag 27 november Vanmorgen werd om 10.30 bloed geprikt, en opeens ging alles fout. Ik praatte opeens wartaal, en niemand kon mij begrijpen. Het was paniek. De neuroloog, de kinderarts en de verpleging begrepen er niets van. Er werd een scan gemaakt en een E.E.G. Maar daar was niets op te zien. Ik was erg ongerust. Dinsdag 28 november Gedurende de nacht en de morgen was de spraak weer helemaal normaal. Dat was een grote opluchting. Ik moet een paar dagen blijven omdat ik antibiotica krijg toegediend via het infuus. De doktoren dachten waarschijnlijk dat het een spraakstoornis was geweest, of een kleine epileptische aanval. Gedurende de volgende dagen, waren allemaal hetzelfde bloed prikken en nog eens bloed prikken, infusen ophangen, nieuw bloed enz, enz. Ik verheug mij op Sinterklaas. Mijn vader is naar Roermond gereden en heeft de pakjes opgehaald. Vandaag heb ik gehoord, dat Bram is overleden. Bram was een jongen die ook in het AZM onder behandeling was. Dinsdag 5 december Vanmorgen hebben ze het infuus eruit gehaald, want het begon te onsteken. De Cliniclowns waren geweest en het was weer grote pret natuurlijk. Pakjesavond was heel gezellig en leuke dingen gekregen. Van mijn familie uit Roermond had ik een zingende vis gekregen, die Elvis liedjes zingt. De volgende kuur is op dit moment uitgesteld, omdat de bloedwaardes nog niet goed genoeg zijn. Zaterdag 9 december Vanmorgen weer geprikt en s'middags mocht ik uit de isolatie. Als het zo blijft, dan mag ik maandag naar huis. Jippie! Ben afgevallen, weeg nu 35.9 kilo Maandag 11 december 2000 Vanmorgen nog een neurologisch onderzoek gehad van Dr. Mante, omdat ik pijn had in mijn linkerbeen. We gaan weer naar huis.............Hiep Hiep Hoera Donderdag moet ik in Roermond gaan bloed prikken, en als de bloedwaardes goed is, dan moet ik vrijdag met de volgende kuur beginnen. Hopelijk gaat het nu beter. De chemokuur is verlaagd naar 120 mg per dag, in plaats van 200 mg p/d. Groetjes en tot volgende keer. Donderdag 14 december 2000 Vanmorgen zijn we naar het ziekenhuis in Roermond geweeest, en zijn de bloedwaardes geprikt. De uitslag wordt doorgebeld naar Dr. Granzen. Mijn moeder heeft verschillede keren gebeld naar Maastricht, maar ze moet morgenvroeg terug bellen. s' Avonds had ik erge hoofdpijn. Vrijdag 15 december 2000 Vanmorgen ben ik weer begonnen met de tweede kuur. De dosering is nu 120 mg in plaats van 200 mg de vorige keer. De hoofdpijn komt weer wat meer. Op dit moment weeg ik 36 kg. Ben ook weer wat duizelig. Gedurende de 5 dagen van de kuur, ging het best goed. Alleen geen eetlust en soms weer wat hoofdpijn en moe. Ik weeg nu 35,5 kg. Het is bijna Kerstmis, en ik verheug mij op het vuurwerk. 24 december 2000 Kerstavond ...gelukkig ben ik thuis dit jaar. s'Avonds heb ik nog moeten braken. Ik voelde mij helemaal niet lekker. Erg vervelend. Kerstmis 2000 Er is allemaal lekker eten, maar ik heb geen honger. Zaterdag 30 december 2000 Gisteren ben naar de stad geweest en heb mij een oorbel laten plaatsen. Best mooi. Vandaag kreeg ik nog een verassing. Mathieu was gekomen met twee pakken vuurwerk. dat was wel lief zeg. En hij had ook nog een vlaai meegebracht. Vandaag hebben we ook gehoord dat Bernie gestorven is. Bernie was ook een jongen die veel in het Ziekenhuis kwam. Morgen ben ik jarig. Zondag 31 december 2000 Hiep Hiep Hoera ......Ik ben jarig. 13 jaar ben ik nu. Ik heb veel kaarten gekregen en vele e-mails. Vanmiddag gaan we met z'n alle en mijn neefje Bas naar de Gitstapper Molen in Vlodrop. Daar heb ik een paar frietjes gegeten en een beetje ijs. Het was erg gezellig. Het vuurwerk was ook heel erg spannend. We zijn 3 kwartier bezig geweest om de boel aan te steken. Het was mooi vuurwerk Mathieu. Ik heb er erg van genoten. Dank je




















Mijn verhaal 1

SCHOOL FOTO
2000




dikke cheque.........voor de nieuwe
kinderafdeling AZM.

Tweety.....geschilderd door
mij........ Mooi... he ???

Danny met Trekzak.
Bedankt Martin BondaBedankt
MIJN NEEF EN VRIEND
BAS















KNUTSELEN EN
KLEUREN


LEKKER IN BAD
AZM 2000
